Hoofdstuk 10 Moordenaar ontmaskerd


Farkas schraapte zijn keel en keek de zaal rond. Sinds Laura's inzicht was er heel wat gebeurd. Farkas had de reconstructie onmiddellijk stopgezet en had zich met Kiss teruggetrokken. Onder de gasten rumoerde het. Wat had Laura eigenlijk gezegd? Was er een doorbraak in het onderzoek?

Piet, die Laura wel verstaan had, probeerde haar uit alle macht te overtuigen om te vertellen wat ze had gezien. Maar Laura hield haar mond stijf dicht. Ze wilde het politieonderzoek niet voor de voeten lopen. En hoezeer ze ook op Piet gesteld was, ze wist ook dat hij een mooi verhaal niet voor zich zou kunnen houden. Bovendien wist ze ook niet precies hoe de vork in de steel zat.

Nu was het avond en zou hun nieuwsgierigheid eindelijk bevredigd worden. De gasten waren door Kiss gesommeerd om weer plaats te nemen in de eetzaal. Vol verwachting, maar ook enigszins angstig keken de gasten rond. Ina en Tibor zaten naast elkaar, hand in hand. Ilsa en Irma hadden vooraf om hun zenuwen te bedwingen al flink aan de witte wijn gezeten. Geert en Annemiek keken met een strak gezicht recht voor zich uit. ‘Geert zal zich wel weer afvragen wanneer het diner nu eindelijk geserveerd wordt’, dacht Laura geamuseerd.

De dokters en het andere personeel van het hotel zaten allemaal bij elkaar, net als de band. Farkas riep Laura naar voren om te tolken. Ze voelde zich raar, een buitenstaander en toch betrokken. Eindelijk begon Farkas te spreken.

‘Na de autopsie en het sporenonderzoek is gebleken dat Veronique overleden is aan een overdosis cyanide. Het gif zat in het glas met Kir Royale waar haar naam op stond. De glazen stonden open en bloot op tafel. Bence heeft ze vlak voor de gasten binnenkwamen ingeschonken. Veronique kwam als laatste binnen, dus iedereen hier in de zaal was in de gelegenheid om het gif in het glas van Veronique te schenken. Iedereen hier in de zaal had de gelegenheid tot de moord. Maar wie had er een motief? De belangrijkste motieven voor moord zijn geld, liefde en wraak. Wie zou zo’n motief kunnen hebben?  Liefde? Had Veronique een minnaar?’ Farkas keek hierbij naar dokter Nagy, Geert en Bence. Annemiek staarde met open mond naar Geert. ‘Ik heb hier geen sporen van kunnen vinden.’

‘Geld? Wie profiteerde er van haar dood? Haar verloren zoon Tibor. Ilsa heeft gezien dat Tibor het glas van Veronique heeft gepakt. Dit wordt bevestigd door de vingerafdrukken op het glas. Maar heeft Tibor een motief? Hij had net ontdekt dat Veronique zijn moeder was. Ik geloof oprecht dat hij haar wilde spreken. Dit pleit ook Ina vrij. Als zij Veronique had willen vergiftigen, had ze Tibor niet verteld over zijn moeder.’ Tibor barstte opnieuw in snikken uit. Ina omarmde hem.

Farkas vervolgde zijn monoloog. ‘Dan blijft er één motief over. Wraak. Ik heb me met hulp van de Nederlandse politie verdiept in het leven van Veronique, ook bekend onder de naam Janny. Waarom liet ze haar geliefde en kind achter in Hongarije? De reden is nogal prozaïsch. Joszéf drong aan op trouwen. Maar dat was voor Veronique onmogelijk. Zij was namelijk al getrouwd in Nederland. Jarenlang leidde ze een dubbelleven. Haar Nederlandse man Anton was een wijnimporteur, met al specialisatie Hongarije. Samen runden zij het bedrijf. Anton was de man achter de schermen en Veronique regelde de in- en verkoop. Zij reisde naar Hongarije om wijnen te kopen en verkocht die dan weer in Nederland.’

‘Toen Veronique echter haar Hongaarse schepen achter zich verbrandde, verbrandde ze per ongeluk ook haar Nederlandse schepen. Tegen Anton zeggen dat ze niet meer naar Hongarije kon reizen, was onmogelijk. Ze probeerde hem nog te overtuigen van andere wijnlanden, maar Anton was standvastig. De Hongaarse wijnen waren een succes. Waarom zouden ze daarmee stoppen? Veronique zat klem. Toen verzon ze een list. Ze besloot Janny achter zich te laten en opnieuw te beginnen als Veronique. Hiervoor had ze geld nodig. Ze bleef wijn verkopen, maar leverde de flessen niet. Ze wijzigde het rekeningnummer op de facturen zodat het geld op haar eigen rekening kwam te staan. Anton vertelde ze een smoes. De klanten hadden om een ruimere betaaltermijn gevraagd. Anton, die Veronique volledig vertrouwde, ging akkoord. Het duurde een poos voor de klanten ontdekten dat de bestelde wijn niet geleverd zou worden. Toen de eerste klant belde, maakte Veronique zich uit de voeten. Ze liet Anton aan zijn lot over. In de storm die volgde, ging het bedrijf failliet. Anton zat aan de grond.’

Farkas liet een stilte vallen. ‘Nu wil het geval dat Anton een zoon had uit een eerder huwelijk. Hij zag zijn zoon zelden, waarschijnlijk omdat Veronique dat niet toestond. Deze zoon was zeer muzikaal. Hij volgde het conservatorium en verdiepte zich in zigeunermuziek. Hij vestigde zich in Hongarije om zich verder te specialiseren en leerde de taal. Zijn naam is Sander.’ Alle ogen vestigden zich op de violist, die rood aangelopen was.

Sander lachte schamper. ‘Het is waar. Mijn vader is te gronde gericht door ene Janny. Op dit moment zwerft hij ergens door Amsterdam. Hij is geen schim meer van wie hij was. Maar zoals de zeer gewaardeerde rechercheur Farkas al opmerkte, kende ik de arme vrouw amper. En zeker niet onder de naam Veronique.’

Farkas keek Sander doordringend aan. ‘Speel geen spelletjes met me. Waarom zou een getalenteerd violist zoals jij genoegen nemen met het spelen in een hotelorkest? Jouw vriend en collega Erno heeft me verteld dat je opeens interesse had in deze betrekking toen je een foto zag van de kuurgasten die Erno van Veronique had gekregen. In jouw bagage hebben we een oude foto van Veronique met je vader aangetroffen. Veronique leek nog steeds sprekend op Janny. Jij wist wie ze was.’ Bence slaakte opeens een kreet. Hij wees naar Sander. ‘Het was jouw idee om namen op de glazen te kalligraferen. En je hebt me geholpen bij het inschenken. Dit, dit, dit is vreselijk’, jammerde Bence. ‘Ik ben medeplichtig!’

Farkas keek Sander aan. ‘Motief en gelegenheid.’ ‘Maar geen schrammetje bewijs,’ schreeuwde Sander. Farkas lachte. ‘Toch wel. Op het flesje cyanide zaten sporen van hars. Eerst begrepen we de betekenis hiervan niet, maar nader onderzoek onthulde dat het speciale hars voor strijkstokken was. Hars die voor jou op maat gemaakt wordt. En waar je zo zuinig op bent dat je die nooit aan iemand uitleent. Er is mij verteld dat jij de hars altijd in je binnenzak hebt zitten.’ Sanders hand vloog naar zijn binnenzak, maar Kiss was hem voor. Triomfantelijk pakte ze het blikje uit zijn zak.

‘Sander van Veen, hierbij arresteer ik je voor de moord op Veronique Koning.’ Farkas klikte de boeien om de polsen van Sander. Deze gaf zijn worsteling snel op. Hij liet het hoofd hangen. ‘Hoe zijn jullie me eigenlijk op het spoor gekomen?’, vroeg hij beduusd. Farkas keek naar Laura. ‘Dat komt door Laura. Tijdens de toast keek iedereen naar Bence. Maar zij zag dat jij naar iemand anders keek. Jij keek naar Veronique om te zien hoe het gif zijn werk deed.  Jouw nieuwsgierigheid heeft je verraden.’

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoofdstuk 8 Onrustige dromen

Hoofdstuk 9 De reconstructie

Vanaf maandag 20 april elke dag een nieuw hoofdstuk!